สุนัขเลียแผลบ่อย เสี่ยงแผลเน่าจริงไหม? คำตอบจากมุมมองสัตวแพทย์

พฤติกรรมการเลียแผลเป็นเรื่องปกติของสุนัข หลายตัวทำไปตามสัญชาตญาณเพื่อบรรเทาอาการเจ็บหรือคัน แต่ในมุมมองของสัตวแพทย์ การที่สุนัขเลียแผลบ่อยและต่อเนื่อง อาจเป็นจุดเริ่มต้นของปัญหาสุขภาพที่รุนแรง โดยเฉพาะการเกิดแผลติดเชื้อหรือแผลเน่า ซึ่งเจ้าของหลายคนมักไม่ทันสังเกต

สุนัขใส่อุปกรณ์เพื่อกันไม่ให้เลียแผล

ทำไมการเลียแผลของสุนัขถึงเสี่ยงติดเชื้อ

แม้ว่าน้ำลายของสุนัขจะมีเอนไซม์บางชนิดที่ช่วยยับยั้งเชื้อโรคได้เล็กน้อย แต่ความจริงแล้ว ภายในช่องปากของสุนัขมีแบคทีเรียสะสมอยู่จำนวนมาก เมื่อสุนัขเลียแผลซ้ำๆ เชื้อเหล่านี้สามารถเข้าสู่บาดแผลได้โดยตรง

นอกจากนี้ การเลียยังทำให้แผลมีความชื้นอยู่ตลอดเวลา ส่งผลให้ผิวหนังอ่อนแอ แผลหายช้าลง และเป็นสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเจริญเติบโตของเชื้อแบคทีเรียและเชื้อรา โดยเฉพาะในสภาพอากาศร้อนหรือชื้น

จากแผลเล็ก สู่แผลเน่า เกิดขึ้นได้อย่างไร

การระคายเคืองจากการเลียซ้ำ

การเลียอย่างต่อเนื่องทำให้ผิวหนังบริเวณแผลถูกเสียดสี เกิดการอักเสบมากขึ้น แผลขยายกว้าง และเนื้อเยื่อเริ่มเสียหาย

ความชื้นสะสมและการติดเชื้อ

แผลที่เปียกอยู่ตลอดเวลาจะกลายเป็นแหล่งสะสมของเชื้อโรค ส่งผลให้แผลติดเชื้อ ลุกลาม และพัฒนาเป็นแผลเน่าได้ในเวลาไม่นาน

สุนัขบางกลุ่มเสี่ยงมากกว่าปกติ

สุนัขขนยาว สุนัขที่มีรอยพับของผิวหนัง สุนัขสูงอายุ หรือสุนัขที่มีภูมิคุ้มกันต่ำ มีความเสี่ยงเกิดแผลเน่าจากการเลียแผลสูงกว่าสุนัขทั่วไป

วิธีป้องกันไม่ให้แผลลุกลามตามคำแนะนำสัตวแพทย์

เมื่อพบว่าสุนัขมีบาดแผล ไม่ควรปล่อยให้เลียแผลเอง ควรทำความสะอาดแผลอย่างเหมาะสม รักษาแผลให้แห้ง และใช้อุปกรณ์ป้องกัน เช่น ปลอกคอกันเลีย หากแผลมีอาการบวม แดง มีกลิ่น หรือมีหนอง ควรรีบพาสุนัขไปพบสัตวแพทย์ทันที เพื่อป้องกันการลุกลามเป็นแผลเน่าที่รักษาได้ยาก